Ευρωπαϊκός Κανονισμός EU MRV

 

Η Ευρωπαϊκή ‘Ενωση (ΕΕ) και ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) εισήγαγαν ένα νέο κανονισμό σχετικά με την Παρακολούθηση (Monitoring), την Υποβολή Εκθέσεων (Reporting) και την Επαλήθευση (Verification) των εκπομπών CO2 των πλοίων, ως ένα βήμα για την μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου (GHG) του ναυτιλιακού κλάδου.

 

Οι εκπομπές CO2 από τις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές αντιπροσωπεύουν  περίπου το 3% των συνολικών παγκοσμίων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ενώ σύμφωνα με στοιχεία οι εκπομπές που σχετίζονται με την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση έχουν σημειώσει 48% αύξηση στο διάστημα 1990 και 2007.

Σύμφωνα με τον ΙΜΟ, υπάρχει σημαντική δυνατότητα μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου μέσω τεχνικών και λειτουργικών μέτρων. Συνδιαστικά, τα μέτρα αυτά εφόσον εφαρμοστούν, θα μπορούσαν να αυξήσουν την αποδοτικότητα και να μειώσουν το ποσοστό των εκπομπών από 25% έως 75% κάτω από τα τρέχοντα επίπεδα.

 

EU MRV

Ο κανονισμός EU MRV(Monitoring, Reporting, Verification) τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου του 2015 και απαιτεί από τους πλοιοκτήτες και τους διαχείριστές να παρακολουθούν, να υποβάλλουν εκθέσεις και να επαληθεύουν τις εκπομπές CO2 για πλοία μεγαλύτερα των 5.000 GT, ανεξαρτήτως σημαίας, τα οποία δραστηριοποιούνται σε λιμένες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών (Νορβηγία και Ισλανδία).Συγκεκριμένα, απευθύνεται σε πλοία τα οποία δραστηριοποιούνται μεταξύ λιμένων που ανήκουν σε κράτη μέλη της ΕΕ, σε πλοία τα οποία αποπλέουν από λιμένα που ανήκει σε χώρα της ΕΕ με προορισμό λιμένα εκτός ΕΕ, και σε πλοία τα οποία προσεγγίζουν λιμένα χώρας της ΕΕ και προέρχονται από λιμένα εκτός ΕΕ. Ορισμένες όμως περιοχές οι οποίες ανήκουν σε κράτη μέλη της ΕΕ, δεν θεωρούνται εδάφη της ΕΕ σύμφωνα με την συνθήκη προσχώρησης του αντίστοιχου κράτους μέλους.Ως εκ τούτου, οι λιμένες οι οποίοι βρίσκονται σε αυτά τα εδάφη θεωρούνται μη ευρωπαϊκά λιμάνια για τον κανονισμό.

 

Ο κανονισμός απαιτεί την παρακολούθηση ανά ταξίδι και την ετήσια αναφορά των εκπομπών CO2 καθώς και άλλων παραμέτρων όπως το μεταφερόμενο φορτίο και τα μίλια που διανήθηκαν, το λιμάνι αναχώρησης και το λιμάνι προορισμού καθώς και παραμέτρους ενεργειακής απόδοσης. Με τον όρο «ταξίδι», ορίζεται ως οποιαδήποτε κίνηση ενός πλοίου που προέρχεται ή τερματίζεται σε λιμένα (της ΕΕ) και εξυπηρετεί τον σκοπό της μεταφοράς επιβατών ή φορτίου για εμπορικούς σκοπούς. ‘Ετσι από τον κανονισμό εξαιρούνται τα πολεμικά πλοία, τα βοηθητικά πολεμικά σκάφη, τα αλιευτικά πλοία, τα ξύλινα πλοία καθώς και εκείνα τα οποία δεν διαθέτουν μηχανικά μέσα πρόωσης. Εξαιρούνται ακόμη δραστηριότητες οι οποίες δεν εξυπηρετούν τον σκοπό της μεταφοράς φορτίου ή επιβατών για εμπορικούς σκοπούς, όπως είναι οι βυθοκορήσεις, το σπάσιμο των πάγων, η τοποθέτηση σωλήνων και οι δραστηριότητες offshore εγκαταστάσεων. Επιπλέον, μόνο ένας ελλιμενισμός κατά τον οποίο φορτώνεται ή εκφορτώνεται φορτίο, ή όπου επιβάτες επιβιβάζονται ή αποβιβάζονται, θεωρείται σαν port of call.Επομένως, στάσεις με αποκλειστικό σκοπό τον ανεφοδιασμό καυσίμων, την παραλαβή προμηθειών, την πραγματοποίηση επισκευών ή δεξαμενισμού, προσεγγίσεις λιμένων επειδή το πλοίο χρειάζεται κάποια βοήθεια ή βρίσκεται σε κάποιο κίνδυνο, στάσεις για ship-to-ship που εκτελούνται εκτός λιμένων, καθώς και στάσεις για την προστασία από δυσμενείς καιρικές συνθήκες ή για δραστηριότητες έρευνας και διάσωσης, εξαιρούνται από τον κανονισμό.

 

Το ταξίδι αλλάζει μόνο όταν αλλάζει το φορτίο του πλοίου, ενώ σαν ταξίδι θεωρείται το χρονικό διάστημα μεταξύ αναχώρησης και άφιξης (from berth to berth). Η πλεύση με πιλότο και/ή η αγκυροβόληση εν αναμονής εισόδου στο λιμάνι, θεωρούνται ως μέρος του ταξιδιού. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι μόνο ταξίδια τα οποία ξεκινούν μέσα στην περίοδο αναφοράς θα συμπεριλαμβάνονται σε κάθε ετήσια αναφορά.

 

Η βάση για τον υπολογισμό των εκπομπών CO2 θα είναι η κατανάλωση καυσίμου για ταξίδια τα οποία ξεκινούν ή τερματίζουν σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό λιμάνι. Η κατανάλωση καυσίμου προσδιορίζεται και υπολογίζεται χρησιμοποιώντας μία από τις ακόλουθες μεθόδους:

  • Από το Σημείωμα Παράδοσης Καυσίμων (BunkerDeliveryNote – BDN) και τα αποθέματα των δεξαμενών καυσίμου.
  • Από την παρακολούθηση των δεξαμενών καυσίμου που γίνεται από το πλοίο
  • Από την χρήση ροόμετρων για τις διαδικασίες καύσης
  • Από την απ’ ευθείας μέτρηση των εκπομπών CO2

 

 

 

Η συλλογή δεδομένων θα πραγματοποιείται ανά ταξίδι και ξεκινάει από την 1η Ιανουαρίου του 2018.Από την συγκεκριμένη ημερομηνία, οι εταιρείες, με βάση το σχέδιο παρακολούθησης(monitoring plan) και με βάση τον Κανονισμό (EΕ) 2015/757 Article 13(1), θα παρακολουθούν τις εκπομπές CO2 για κάθε πλοίο, ανά ταξίδι αλλά και σε ετήσια βάση, εφαρμόζοντας την κατάλληλη μέθοδο για τον προσδιορισμό των εκπομπών CO2 ανάμεσα σε εκείνες οι οποίες ορίζονται από τον Κανονισμό (EΕ) 2015/757 Part B του Annex I και υπολογίζοντας τις εκπομπές CO2 σύμφωνα με τον Κανονισμό (EΕ) 2015/757

Part A του Annex I.

 

Οι αναφερόμενες εκπομπές CO2, μαζί με επιπλέον στοιχεία, θα πρέπει να επαληθεύονται (Verified) από ανεξάρτητους πιστοποιημένους οργανισμούς, ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα σχέδια παρακολούθησης και οι εκθέσεις των εκπομπών είναι ορθά και πληρούν τις απαιτήσεις του κανονισμού. Στη συνέχεια αυτά θα αποστέλλονται σε μια κεντρική βάση δεδομένων την οποία διαχειρίζεται ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (EMSA). Τα συγκεντρωτικά δεδομένα για τις εκπομπές και την αποδοτικότητα των πλοίων θα δημοσιευτούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέχρι τις 30 Ιουνίου 2019 και έπειτα κάθε συνεχή χρονιά. Μετά την επαλήθευση κάθε ετήσιας έκθεσης εκπομπών, ένα ‘Εγγραφο Συμμόρφωσης (Document of Compliance) θα εκδίδεται για κάθε πλοίο. Το συγκεκριμένο DoC θα εκδίδεται ετησίως μετά από επιθεώρηση του γραφείου, ενώ θα ζητείται από τα ευρωπαϊκά Port State Control.

‘Ενα πρώτο βήμα για τους πλοιοκτήτες και τους φορείς εκμετάλλευσης προκειμένου να συμμορφωθούν με τον κανονισμό EU MRV είναι να προετοιμάσουν ένα σχέδιο παρακολούθησης για κάθε ένα από τα πλοία τους, το οποίο να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Το σχέδιο παρακολούθησης υπόκειται σε επαλήθευση από διαπιστευμένο ελεγκτή, και ως εκ τούτου θα πρέπει να υποβληθεί το αργότερο έως τις 31 Αυγούστου 2017.

 

Στο παρακάτω χρονοδιάγραμμα, παρουσιάζονται τα σχετικά στάδια και οι αντίστοιχες  ημερομηνίες που αφορούν το EU MVR.

Η υποβολή των εκθέσεων θα πρέπει να γίνεται το αργότερο έως τις 30 Απριλίου του επόμενου έτος από το έτος καταγραφής, επομένως για το έτος 2018 θα πρέπει να υποβληθούν το αργότερο έως τις 30 Απριλίου του 2019. Στη συνέχεια γίνεται η επαλήθευση και εφόσον πληρούνται οι απαιτήσεις του κανονισμού, εκδίδεται το σχετικο ‘Εγγραφο Συμμόρφωσης, κάτι το οποίο θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί έως τις 30 Ιουνίου του έτους που ακολουθεί το έτος καταγραφής.

 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από το 2019 και για κάθε έτος θα δημοσιεύει μια ετήσια έκθεση, προσβάσιμη από οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο, η οποία θα αφορά τις εκπομπές CO2 με σχετικές πληροφορίες και αποτελέσματα, με σκοπό την ενημέρωση του κοινού και την αξιολόγηση της ενεργειακής απόδοσης των θαλάσσιων μεταφορών.

 

Η μη συμμόρφωση με τον κανονισμό EU MRV θα έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή κυρώσεων, το μέγεθος των οποίων θα αποφασίζεται από το κάθε κράτος μέλος της ΕΕ. Σύμφωνα με τον Κανονισμό (EU) 2015/757, στην περίπτωση πλοίων που δεν έχουν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για δύο ή περισσότερες διαδοχικές περιόδους αναφοράς και όταν άλλα μέτρα επιβολής δεν έχουν εξασφαλίσει τη συμμόρφωση, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους του λιμένα εισόδου μπορεί να εκδώσει διαταγή εκδίωξης(expulsion order), οποία κοινοποιείται στην Επιτροπή, στον  Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (EMSA), στα άλλα κράτη μέλη και στο κράτος σημαίας του πλοίου. Ως αποτέλεσμα της έκδοσης μιας τέτοιας εντολής εκδίωξης (expulsion order), κάθε κράτος μέλος απαγορεύει την είσοδο του συγκεκριμένου πλοίου σε οποιονδήποτε από τους λιμένες του μέχρις ότου η εταιρεία εκπληρώσει τις υποχρεώσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, όπως ορίζουν τα σχετικά άρθρα του κανονισμού.

 

 

 

IMO DCS

 

Η Επιτροπή Προστασίας του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος (MEPC) του ΙΜΟ, έχει εκδώσει τον MARPOL Annex VI Κανονισμό 22A σχετικά με ένα Σύστημα Συλλογής Δεδομένων (DCS) για πλοία, με σκοπό την παρακολούθηση και την αναφορά των καταναλώσεων καυσίμου. Η απαίτηση αυτή πρόκειται να τεθεί σε ισχύ την 1η Μαρτίου του 2018. Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου συστήματος, πλοία άνω των 5000 GT πρέπει να παρακολουθούν τα δεδομένα καταναλώσεων (ανά τύπο καυσίμου και σε μετρικούς τόνους), καθώς και άλλες παραμέτρους όπως η απόσταση που διανήθηκε και η χρονική διάρκεια του ταξιδιού. Τα συγκεντρωτικά δεδομένα θα αναφέρονται ετησίως στον νηογνώμονα, και μια σχετική Δήλωση Συμμόρφωσης (Statement of Compliance) θα εκδίδεται σε κάθε πλοίο. Οι αξιωματικοί των Port State Control θα ζητούν το συγκεκριμένο SoC μετά το 2020.

 

Από την 1η Ιανουαρίου 2019, οι εταιρείες, με βάση το Σχέδιο Διαχείρισης της Ενεργειακής Απόδοσης  του Πλοίου (Ship Energy Efficiency Management Plan –SEEMP) το οποίο θα έχουν ετοιμάσει σύμφωνα με τον MARPOL Annex VI Κανονισμό 22A, θα παρακολουθούν τις εκπομπές CO2 για κάθε πλοίο, ανά ταξίδι αλλά και σε ετήσια βάση, εφαρμόζοντας την κατάλληλη μέθοδο για τον προσδιορισμό των εκπομπών CO2 ανάμεσα σε εκείνες οι οποίες ορίζονται από το Resolution MEPC.282(70) 7.1.

 

Τα συγκεντρωτικά δεδομένα θα πρέπει να κατατίθενται στο κράτος σημαίας του πλοίου μετά το τέλος κάθε ημερολογιακού έτους, το οποίο στη συνέχεια θα πρέπει να επαληθεύσει ότι τα δεδομένα έχουν δηλωθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Annex VI, πρωτού εκδώσει τη Δήλωση Συμμόρφωσης προς το πλοίο. Τα συγκεντρωτικά δεδομένα θα υποβάλλονται στη συνέχεια στην βάση δεδομένων του ΙΜΟ για τις καταναλώσεις καυσίμων των πλοίων, για ανώνυμη δημοσίευση.

 

Τα κράτος σημαίας του πλοίου ή κάποιος άλλος εξουσιοδοτημένος οργανισμός, θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2018, το Σχέδιο Διαχείρισης της Ενεργειακής Απόδοσης του πλοίου (SEEMP) έχει ενημερωθεί και περιλαμβάνει τις μεθοδολογίες που θα χρησιμοποιηθούν για την συλλογή των απαιτούμενων δεδομένων και την υποβολή των σχετικών αναφορών στην διοίκηση του κράτους σημαίας.